کوه میل یکی از قلل رشته کوه  از ارتفاعات کوه های مرکزی ایران می باشد. دامنه جنوبی آن منتهی به بخش کوهپایه و دامنه شمالی آن منتهی به شهرستان نائین می باشد. از روستاهای دامنه جنوبی آن می توان به روستاهای(مزرعه بالا، عباس آباد، کریم آباد، جزه و ...) و دامنه شمالی آن روستاهای( کجان، خاروان و ...) اشاره داشت.

دامنه جنوبی متعلق به دهستان جبل و دامنه شمالی متعلق به دهستان لای مزیک شهرستان نائین و ارتفاع آن 3035 متر می باشد. جنوب شرقی آن به روستای ماری منتهی می گردد. راه روستایی کجان به علون آباد، این کوه را از کوه کاجستان واقع در شمالغربی جدا می کند و از جمله بلند ترین کوه های منطقه شرق اصفهان بشمار می رود. این کوه از طرف شرق به کوه کلاغ متصل می شود. میزان بارندگی سالیانه کوهستان 100 تا 200 میلیمتر و جزو مناطق خشک محسوب می شود. میانگین دمای سالیانه آن بین 10 تا 20 درجه و از نظر زلزله خیزی، مناطق مرتفع آن جزو پرزیان و دامنه های آن جزو نیم زیان بشمار می رود. میزان متوسط  بارندگی سالانه  در این ارتفاعات ناچیز است( حدود 100تا 150ميلمتر) ولی هرآنچه را که برآن می بارد کریمانه تقدیم ساکنان اطرافش میکند به نحوی که در دامنه شمالی وجنوبی آن که به دشتی هموار می ماند دهها آبادی ایجاد شده و به تعدادي از آنها اشاره شد و آب  قنات های اكثر این آبادیهانتیجه ریزش نزولات محدود آسمانی روی این ارتفاعات رشته  كوه می باشدودر ارتفاعات آن نیز دهها چشمه قرار دارد که اگر چه کم آب هستند ولی در چهار فصل به صورت دائم آبي گوارا از آنها جاریست.  بنظر می رسد این کوه شاید اگر چه از نظر نزولات جوي فقیر است ولی از تمامی کوههایی که ما تابحال دیده ایم سخاوتمتد تر است وهمانگونه كه ذكر شدآنچه را که برآن می بارد در خود ذخيره كرده وبه صورت مستمر در طول سال به سر زمینهای تشنه اطرافش می بخشد.

در مورد اصطلاح میل تعبیرات مختلفی وجود دارد اما انچه مهم است اینست که« در کناره‌ي راه‌هاي باستاني ايران به‌ويژه در دل کوير ستون‌هاي بلندي را مي‌بينيم که از فرسنگ‌هاي دور نيز قابل مشاهده‌اند. اين‌گونه ستون‌ها را «ميل» مي‌نامند و براي راهنمايي رهگذران جاده‌هاي باستاني در مسير طولاني کوير ساخته شده‌اند.در منطقه‌ي قمرود نيز نمونه‌هايي از اين ميل‌هاي راهنما ديده مي‌شود که در مسيرهاي فرعي جاده‌هاي باستاني شکل گرفته‌اند»(www.dehkadesaba.com). شاید اطلاق نام میل به این کوه نیز ناشی از استفاده  آن جهت راهنمایی کاروان ها در دوران قدیم باشد چنانچه که در کتاب راه های باستانی ناحییه اصفهان از جناب ماکسیم سیرو می خوانیم: در گردنه کجان همین طور که از کوهپایه می آیند در سمت راست نوک تیز(کوه میل یا نشانه) دیده می شود که از شمال و جنوب از فاصله ای به شعاع 100 کیلومتر و همچنین از کوه بلندی که در مشرق اصفهان است و نیز از نواحی نائین قابل رویت است.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      نمایی از روستای کجان از فراز کوه میل